Kees en Emile blikken vooruit op het nieuwe seizoen

Kees Klok is schrijver, dichter en voormalig leraar, Emile van de Velde werkt in de journalistiek. Ze mijmeren regelmatig op deze plek over het wel en wee van FC Dordrecht, al sinds jaar en dag hun favoriete club. Emile geeft de spreekwoordelijke strakke voorzetten, Kees kopt ze meestal keihard in het net.


Hoi Kees!

Wie had dat kunnen denken hè, tussen alle Neymars, Mbappes en Lacazettes door blijken we gewoon zelf de meest spectaculaire zomertransfer van allemaal gemaakt te hebben! Gewoon even tijdens een etentje in de Dordtse binnenstad, zonder tussenkomst van makelaars, zaakwaarnemers of vage Arabieren, besloten we onze rubriek weer op te pakken. Niet meer op papier in het programmablad, maar op een nieuwe plek: de website en social media van de supportersvereniging. Ik vind het nu al een mooi seizoen!

En ik zal je ook meteen maar gerust stellen: FC Dordrecht wordt dit jaar kampioen. Dan weet je dat vast, voordat je weer zenuwachtig naar de bierkraam trippelt, in het hek klimt om zelf de spitspositie over te nemen of van pure wanhoop een sloot naast het stadion in fietst…

We eindigden vorig seizoen op een wat vreemde manier. In een rokerig Den Bosch hadden we verloren, maar ons wél veilig gespeeld. Spelers en supporters van de nummer 19 van de Jupiler League vierden op de parkeerplaats bij het stadion één van de raarste voetbalfeestjes die ik heb gezien. De trainer hield een speech en vertelde (omringd door een plotseling beteuterde spelersgroep) dat ie het in het nieuwe seizoen met een hele nieuwe selectie ging doen.

En dat blijkt nu inderdaad het geval te zijn.

Zoals wel vaker, heb ik de voorbereiding op dit seizoen van gepaste afstand gevolgd. Genietend van de zomerstop (hij is echt omgevlogen hè). Maar ook ik heb natuurlijk ook wel meegekregen dat de Krommedijk tegenwoordig het beloofde land lijkt te zijn voor Braziliaanse topvoetballers en supertalenten uit Rotterdam-Zuid (door Spartanen ook wel Dordrecht-Noord genoemd). De resultaten waren meteen ook heel aardig. Veel goals, geen nederlagen, enthousiasme alom.

En dat enthousiasme kunnen we nog even vasthouden. Want dat is het mooiste aan de zomer: je kunt wéken lang ongestraft blijven beweren dat het geweldig gaat. En dat we kampioen worden, ik herhaal het nog maar eens. Pas als het fluitsignaal van de eerste wedstrijd klinkt, of als de eerste tegentreffers komen, pas dan stel ik mijn prognose bij.

Of niet natuurlijk. Want wie weet krijg ik ooit nog eens gelijk. En worden we écht kampioen!

Ik wens je heel veel mooie wedstrijden toe, want dan heb ik ze ook.

Emile


Ha Emile,

‘Een nieuwe lente en een nieuw begin,’ of iets in die trant, schreef de dichter Herman Gorter in de vorige eeuw. Ja, we maken een frisse, nieuwe start, nadat we op het terras van een klein café aan een Dordtse haven, in het diepste geheim, ons nieuwe contract tekenden. We gaan weer schrijven over FC Dordrecht, de mooiste voetbalclub van Nederland, al doen ze op de Krommedijk soms wel erg hun best om dat onder de pet te houden. Je hebt me trouwens meteen laten schrikken door de woest riskante voorspelling dat we kampioen gaan worden. Het klinkt geweldig, maar dan moeten we wel weer met dat kabouterbudgetje de Eredivisie in, met Piggelmee in de spits. Ik word dan liever derde na een spannende nacompetitie, tenzij er op dat ogenblik een Noord-Koreaan met een paar miljoen het stadion binnenmarcheert.

Aan voorspellingen waag ik mij liever niet, na de wonderbaarlijke ontsnapping aan degradatie van nog maar zo kort geleden. Verwachtingen koester ik wel en ik moet je eerlijk zeggen dat die na het oefenprogramma nogal hoog gespannen zijn. Er kan misschien nog iets veranderen en we hoorden ook nog wat gerommel in de catacomben, maar we kunnen wel stellen dat Dordt met deze selectie goede kansen maakt om behoorlijk uit de buurt te blijven van het degradatiespook. Kortom ik deel je enthousiasme.

We werden in de zomerstop wel verwend met het vrouwenvoetbal. Ik heb daar minstens zo van genoten als van de wedstrijden in dat mooie seizoen dat we bijna voortdurend bovenaan stonden. Ik weet wel dat de Krommedijk nog bij uitstek een mannenbolwerk is, maar wat zou het mooi zijn als FC Dordrecht ook een vrouwenteam had. ‘Dagdromen,’ hoor ik je al roepen en je hebt gelijk, zolang er onder de regenboog achter de tribune geen pot met goud wordt gevonden, kunnen we het vergeten. Toch hoop ik dat mijn dagdroom in de bestuurskamer een snaar raakt. Je weet maar nooit, misschien blijkt die commercieel directeur die vorig jaar is binnengehaald wel een financiële tovenaar. Een Harry Potter die het FC Dordrecht spaarvarken eens flink vetmest. Je ziet, Emile, ik blijf dromen.

Zaterdagmiddag in het zonnetje op Noord zag ik FC Dordrecht lekker voetballen tegen RKC. In Waalwijk zijn ze zich te pletter geschrokken, wij gingen blijmoedig de derde helft in. Ik hoop dat dat het hele seizoen zo blijft. Mooie wedstrijden en leuke resultaten. Dan zet ik die dromen van mij nog wel even in de ijskast en wens ik jou ook een heel plezierig seizoen!

Kees