Kees en Emile: FC Emmen thuis!

Kees Klok is schrijver, dichter en voormalig leraar, Emile van de Velde werkt in de journalistiek. Ze mijmeren regelmatig op deze plek over het wel en wee van FC Dordrecht, al sinds jaar en dag hun favoriete club. Emile geeft de spreekwoordelijke strakke voorzetten, Kees kopt ze meestal keihard in het net.

Hoi Kees,

Ik schrijf dit op een heerlijk onbezorgde zondagmiddag. Het leven is best makkelijk als je club op vrijdagavond een redelijk eenvoudige zege heeft geboekt. Als het enige dat je de spelers kan verwijten, is dat het prima spel van de eerste helft niet beloond werd met een grotere voorsprong, dan heb je een luxe-probleem. En daar kun je er nooit genoeg van hebben.

Het was goed om weer op de Krommedijk te zijn hè. Fijn dat er nauwelijks iets veranderd was op de tribune, ondanks die rare verhalen over verbouwingen en ‘een soort spionkop’ op Noord die we vorig jaar hoorden. Vooralsnog niks van waar dus. Zelfs het vertrek van een publiekslieveling leek niet uit te maken, na één helft was er al een liedje gecomponeerd voor de nieuwe rechtsachter.

Eigenlijk is er natuurlijk van alles veranderd, en dan heb ik het wederom over het vertrek van Marco Boogers. Vorige week vroeg ik je of jij al iets gehoord had van een passend publiekelijk eerbetoon namens de club. Daar heb ik vrijdag (nog?) niets van gemerkt. In het programmablad viel zijn naam welgeteld twee keer, uit de mond van een medewerker van de tegenstander…
Nou ja, we blijven wachten op een officieel afscheid van Marco. En anders krijgt hij komende wedstrijd uit supporterskringen wel de aandacht die hij verdient.

Vrijdag gaat het trouwens echt beginnen hè. De eerste twee wedstrijden telden nog niet mee voor de periodetitel en waren dus feitelijk een soort veredelde oefenwedstrijden. Maar nu gaan we om het echie voetballen.

Aan onze inzet zal het niet liggen. Hup Dordt!

groet, Emile


Dag Emile,

Na de bloedneus bij Fortuna Sittard heb ik de hele week met het lied ‘Waar moet dat heen, hoe moet dat gaan?’ van de beroemde middeleeuwse komiek Sjefke van Oekel in mijn kop gelopen, maar na de mooie pot tegen Jong Utrecht hoeven we dat voorlopig niet in te voeren als nieuw clublied. We weten weer dat het de goede kant op gaat en we hopen dat onze gewaardeerde gasten uit Emmen dat straks aan den lijve gaan ondervinden.

Niet dat er niet hier en daar niets was aan te merken op het Dordtse spel in de tweede helft, maar niemand is perfect en de overwinning was mooi en zoet. Ik mag dat aanvallende spel wel en ja, dat levert ook risico’s op, maar zonder risico’s valt er niet te leven, tenzij je een carrière als kasplant wil. Goed sfeertje ook in het stadion, waar in ieder geval op Noord niks is veranderd. Laten we dat voorlopig zo maar houden, we zijn het gewend en zolang de halve bevolking van Dordt liever naar Feyenoord gaat dan naar het aantrekkelijke voetbal van de eigen FC, hebben we nog de ruimte.

Ik heb begrepen dat de supporters vrijdagavond een eerbetoon aan Marco Boogers op poten hebben gezet. Een verdiend eerbetoon, daar zal niemand aan twijfelen. Dat er een goed draaiende selectie bijeen is gebracht, hebben we voor bijna honderd procent aan Marco te danken. Ik hoop dat de club zo af en toe nog eens een beroep op hem mag doen voor een adviesje. Daar kunnen we alleen maar ons voordeel mee doen. We gaan het meemaken, Emile. Op naar de periodetitel, moedig voorwaarts Dordt!

Fijne wedstrijd!
Kees