Kees en Emile: Fortuna Sittard thuis!

Kees Klok is schrijver, dichter en voormalig leraar, Emile van de Velde werkt in de journalistiek. Ze mijmeren regelmatig op deze plek over het wel en wee van FC Dordrecht, al sinds jaar en dag hun favoriete club. Emile geeft de spreekwoordelijke strakke voorzetten, Kees kopt ze meestal keihard in het net.

Hoi Kees!

Vrijdag kunnen we weer naar de Krommedijk voor de eerste thuiswedstrijd van na de winterstop. De korte winterstop. Toen ik je vorige week even sprak, zei je dat je er eigenlijk nog niet zo heel veel trek in had, in die tweede competitiehelft. Logisch. We weten allebei waarom. Het weer natuurlijk, het onderwerp waar we het niet meer tot vervelends toe over wilden hebben. Hoe zit dat nu? Ben je vrijdag alsnog goedgemutst van de partij?

De spelers lijken er in ieder geval wel klaar voor te zijn. Keurige overwinning vorige week hoor, tegen de jeugd van FC Utrecht. Je kan wel zeggen dat we dat aan onze stand verplicht zijn, winnen van de hekkensluiter. Maar ik geloof niet dat we veel reden hebben om hoog van de toren te blazen. Vlak voor de winterstop heb ik me wel even boos gemaakt over de gang van zaken, maar nu moeten we gewoon weer optimistisch vooruit kijken. Puntje voor puntje, en wedstrijdje na wedstrijdje. En dan maar kijken of we wat kunnen klimmen op de ranglijst.

Vanavond gaan we om te beginnen eerst even de koploper te grazen nemen. Vorige week heeft Fortuna Sittard de bronzen stier veroverd. Ik geloof dat dat de eerste prijs voor de Limburgers was sinds de tijd dat jij nog haar had. Het is ze gegund dus. Maar ik neem aan dat je op de hoogte bent van dat oud-Chinese spreekwoord: ‘Succes is als een goede vlaai, voor je het weet is-tie op’. En het lijkt me duidelijk dat het vrijdag om kwart voor tien op is, dat succes voor Fortuna. Die punten blijven op de Krommedijk!

Veel plezier,

Emile

 

Dag Emile,

De winterstop was voor mijn gevoel wel erg kort dit seizoen, maar goed, we pakken de draad weer op en gaan de komende tijd flink wat punten verzamelen, hoop ik. Weet je nog dat VVV bovenaan stond en dat wij toen dachten te verliezen? Je weet hoe mooi dat afliep en dat zou zich vrijdag zomaar kunnen herhalen. Koploper, Limburgse club, eitje om te winnen, toch? Als de geest maar in de selectie vaart en (om toch maar weer een Engels woord te gebruiken, al moeten we een beetje af van al dat onnodige Britse gedoe in onze taal) de mannen de nodige spirit tonen. Vechtlust! Twee keer vijf en veertig minuten plus de blessuretijd lang en niet zo af en toe eventjes tussendoor, alsof je de marathon wint door nu en dan een sprintje te trekken en verder maar wat te kuieren.

Natuurlijk, het was mooi om van de hekkensluiter te winnen, maar minder mooi vind ik onze plek op de ranglijst. Met de kwaliteit die Dordt in huis heeft, moet het toch mogelijk zijn om in het linker rijtje te eindigen? Dat moet het streven zijn! Kom nou, we zijn niet de eerste de besten op de Krommedijk. Ik luister weleens naar een concert, ik geef het zomaar toe, Emile, en een orkest presteert beter naarmate de dirigent de wind er onder heeft. Misschien moet de technische staf af en toe ook eens de concertzaal in, als je begrijpt wat ik bedoel.

Ik moet je nog wat bekennen: ik spijbel vrijdagavond. Dan heb ik namelijk mijn eigen wedstrijd en presenteer ik een literaire avond in DOOR. Ik draag FC Dordrecht een zeer warm hart toe, dat weet je, maar ik ben ook nog schrijver en als de literatuur roept, dan luister ik, want ik moet af en toe werken aan mijn eigen wereldberoemdheid op het Eiland van Dordrecht. Als FC Dordrecht, terwijl ik sta te presenteren, dan ondertussen een mooi resultaat op de kunstgrasmat legt, kunnen we spreken van een echte win-win-situatie. Om het goed te maken ga ik mee naar de uitwedstrijd tegen Volendam en zing ik in de bus samen met jou het duet uit de Palingvissers van Bizet.

Fijne wedstrijd en juich maar voor twee!
Kees