Kees en Emile: FC Twente thuis!

Kees Klok is schrijver, dichter en voormalig leraar, Emile van de Velde werkt in de journalistiek. Ze mijmeren regelmatig op deze plek over het wel en wee van FC Dordrecht, al sinds jaar en dag hun favoriete club. Emile geeft de spreekwoordelijke strakke voorzetten, Kees kopt ze meestal keihard in het net.

 

Hoi Kees,

Gaat alles goed? Al een beetje bekomen van de matige wittebroodsweken waarmee onze ploeg het seizoen heeft geopend?

Over vorige week wil ik het liever niet al te lang hebben. Aan de ene kant omdat ik niet bij de wedstrijd was (had feestelijkheden elders), aan de andere kant omdat je maar één ding kan doen als je thuis met 1-4 verliest: snel vergeten en moedig voorwaarts.

Vrolijker nieuws dan maar. Je brengt deze week maar weer eens een nieuw boek uit hè? Dat gaat ook maar door, je oeuvre is zo ondertussen groter dan de hoeveelheid pitchers bier die er na de wedstrijd doorheen vliegt. Waar gaat je nieuwe boek over? Laat me raden: vrouwen van het andere geslacht, collega’s van je toenmalige werk en schrijvende auteurs die je zwalkend door je leven tegen het literaire lijf bent gelopen? Ik verheug me nu al op het lezen!

Dan het voetbal van deze vrijdag. We ontvangen FC Twente. Een club die de laatste jaren zulke vreemde bokkensprongen maakte dat zelfs jij het met geen pen kan beschrijven. Wel leuk is dat het voor ons meteen een soort internationaal voetbal is, spelen tegen Twente, en later dit seizoen tegen Roda. Dus een overwinning levert vast extra punten op voor de coëfficiëntielijst van de UEFA, en is dus goed voor het héle Nederlandse voetbal!

Ik groet je in de hoop op drie punten en een hele vrolijke derde helft!

Groet, Emile

 

Dag Emile,

Tja, die 1-4. Laten we maar zeggen dat het ondanks dat in de derde helft weer heel gezellig was. Je hebt dus wat gemist. Vooral veel slordigheid en af en toe iemand die stond te slapen. We kijken dus heel hard vooruit naar de volgende pot: Twente. ‘Daar zullen we ook wel van verliezen,’ hoorde ik iemand zeggen, maar ik herinner mij de eerste en de laatste wedstrijd uit de tijd dat we Eredivisie speelden: Heerenveen-Dordrecht 1-2 en Dordrecht-Ajax 2-1. De wedstrijden daartussen ben ik gelukkig al lang vergeten, maar alle kans dat FC Dordrecht vrijdagavond om kwart voor tien met drie punten van het veld huppelt. Als de selectie even gretig blijft als tegen Telstar, maar nu eens een keertje niet zo verdomd slordig speelt, dan zie ik het wel zitten. En anders moeten ze allemaal verplicht mijn boek gaan lezen, dat spreekt.

Je kunt wel zien dat je journalist bent, want je zit flink te hengelen naar de inhoud van dat boek. Donderdagavond weet je het, maar iets wil ik wel verklappen. Er komen inderdaad enkele dames in voor, er worden zelfs voor zo’n dame snode plannen gesmeed, en alle ellende die de gemeente Dordrecht haar onderwijzend personeel heeft bezorgd, door allerlei onnodige scholenfusies, begint in die jaren, maar er zit ook veel zon en vrolijkheid in. Ik voetbal zelfs in de loop van het verhaal. Aanvallende verdediger in het lerarenteam dat meedogenloos werd opgerold door de leerlingen. Ik geloof dat we met 7-0 verloren. Dat is andere koek dan afgelopen vrijdag.

Je hebt het over internationaal voetbal. Tja, FC Dordrecht dat een grote vlucht neemt in de vaart der volkeren! Ik denk toch dat de kortste weg naar internationale roem de Republiek Dordrecht is. Van die mooie sjaal die ik in de fanshop kocht. Wees er snel bij vrijdag, anders zijn ze uitverkocht. Ik hoop dat je daarna volop geniet van een Dordt op Champions League-niveau, of zit ik nu een beetje te dagdromen?

Groeten en een fijne wedstrijd!
Kees