Kees en Emile: FC Den Bosch thuis!

Kees Klok is schrijver, dichter en voormalig leraar, Emile van de Velde werkt in de journalistiek. Ze mijmeren regelmatig op deze plek over het wel en wee van FC Dordrecht, al sinds jaar en dag hun favoriete club. Emile geeft de spreekwoordelijke strakke voorzetten, Kees kopt ze meestal keihard in het net.

 

Hoi Kees,

Een gelukkig nieuwjaar voor jou en al je mede-supporters!

Hij is voorbij gevlogen hè, die winterstop. Het ene moment stonden we nog kerstpakketten samen te stellen voor de minder bedeelde kindertjes in Brabant en het volgende moment bleken onze spelers zich alweer uit de naad te werken op een exotische trainingskamplocatie. Zich voorbereidend op betere tijden.

En nu komt zondag FC Den Bosch op bezoek en gaat het meteen weer los. We jagen in de tweede helft van het seizoen op eerherstel aan de hand van een nieuwe coach. Na een Zeeuw en een Schot opnieuw eentje van over de grens. Claudio Braga is een Portugees. En ik verwacht dat hij de man gaat worden die we later zullen aanduiden als ‘Het Wonder van Braga’. Voor de jongere (en vooruit Kees, ook voor de wat vergeetachtige) lezers kun je het eerste Wonder van Braga terugvinden als je zoekt op EK Portugal 2004.

Maar nu is het dus tijd voor een nieuw wonder. Zoals vorig seizoen, toen we na de winter opeens volle kracht richting een periodetitel (en later nog bijna promotie) denderden. Met wie we dat gaan doen, is nog niet helemaal duidelijk. Er zijn wat jongens bijgekomen, er gaan er wellicht nog weg. De transferperiode duurt nog tot eind januari en je weet nooit wat er tot die tijd nog gebeurt. Misschien koopt een bemiddelde club óns en onze rubriek zelfs nog weg Kees! Je weet het niet, dat soort ontwikkelingen liggen in de handen van gewiekste zaakwaarnemers.

Eén ding lijkt wel zeker. Als we zondagmiddag rond half drie de tribunes aan de Krommedijk beklimmen, zien we weer dezelfde trouwe supporters terug. Van die supporters die zich niet laten wegkopen, of zelfs maar gek laten maken, door een of andere transferwindow. Van die supporters die zich ook in winterse omstandigheden (mochten die ooit weer aanbreken) niet af laten schrikken. Iets wat van jou en mij niet altijd gezegd kan worden.

Wij hebben dan wel weer andere kwaliteiten. Wij kunnen elkaar ook nu, ondanks alles, wijsmaken dat de ommekeer er aan zit te komen. Dat 2019 het jaar van onze club gaat worden!

Of anders 2020 wel…

Fijne wedstrijd!

Emile

 

Dag Emile,

Allereerst ook jij, de supporters en iedereen van FC Dordrecht de beste wensen. Een nieuw jaar en een nieuw begin. De eerste seizoenshelft vergeten we onmiddellijk en vanaf nu gaan we vol goede moed op naar de periodetitel. Onder leiding van Claudio Braga, al moet ik bij de naam Braga in de eerste plaats denken aan Louis Braga, de halfblinde fadozanger uit Lissabon die daar zijn eigen restaurant heeft, waar niet alleen door hem, maar ook door alle obers en tenslotte de kokkin, in haar schortje, de fado wordt gezongen. Als Luis nog leeft, want toen ik een jaar of vijf geleden voor het laatst van hem genoot in de Rua Diario de Noticias, was hij al heel oud en fragiel.

Het Wonder van Braga, laten we daar vooral op hopen. 23 Juni 2004, Estádio Municipal de Braga, Letland met drie nul opgerold door Oranje, dat desondanks de finale niet wist te bereiken, maar daar had ik als halve Griek wel vrede mee, want op 4 juli scoorde Griekenland in de finale tegen Portugal in de 57e minuut de winnende goal, via het hoofd van Angelos Charisteas. Dat gebeurde in Lissabon in het Estádio da Luz, het Stadion van het Licht. Toegegeven, dat is niet de Tempel der Beschaving, maar mijn hemel, wat een wedstrijd! Stella en ik waren met de auto onderweg naar Griekenland en we keken ergens boven München in een motel, temidden van een ploegje Griekse vrachtwagenchauffeurs. Aan de andere kant van het zaaltje zaten wat Portugese chauffeurs, die, heel sportief, spontaan een rondje gaven om ons met de overwinning te feliciteren. Zo hoort het, daar kunnen ze bij Sporting Lissabon nog heel wat van leren.

Die avond werd de Griekse bondscoach, Otto Rehhagel, koning Otto (de eerste koning van het moderne Griekenland heette ook Otto), al verhinderde dat ons niet om hem in de familiekring gewoon Otto Teennagel te noemen. Daarna heeft Griekenland geen WK of EK meer gewonnen, maar ach, FC Dordrecht speelt ook niet altijd in de Eredivisie. Volgend seizoen pas weer, na de periodetitel en de nacompetitie. En zo niet, dan komt, zoals jij al zegt, vanzelf 2020. ‘Geduld dat is een schone zaak,’ zei mijn moeder vaak en mijn moeder had altijd gelijk.

Over eventuele transfers speculeer ik maar liever niet. Ik vind het helemaal niks, die mogelijkheid om halverwege de competitie van club te veranderen, zeker niet nu we onze eigen Koning van de Krommedijk missen. Ik weet wel dat menig supportersblad ons graag wil hebben, Emile, maar ik blijf nog even hier. Ik vind de winterstop trouwens behoorlijk te kort, er zijn nog veel te veel gure wedstrijdavonden in januari en februari, maar helaas, het is niet anders. Ik vind het wel leuk dat de komende wedstrijd op zondagmiddag is. Net alsof we al met één been in de Eredivisie staan, al vrees ik dat het nog een gipsbeen is.

Laten we maar duimen voor een spectaculaire start, Emile, tot zondag en vast een fijne wedstrijd!