Kees en Emile: De president is jarig!

Kees Klok is schrijver, dichter en voormalig leraar, Emile van de Velde werkt in de journalistiek. Ze mijmeren regelmatig op deze plek over het wel en wee van FC Dordrecht, al sinds jaar en dag hun favoriete club. Emile geeft de spreekwoordelijke strakke voorzetten, Kees kopt ze meestal keihard in het net. Deze keer een speciale editie van hun brievenuitwisseling, want onze president Jan is jarig en hij wordt 70!

 

Hoi Kees

Welkom bij deze wel heel speciale editie van onze rubriek. We vieren het zeventigste jaar van onze jaartelling. De verjaardag van onze president Jan. Van harte daarmee!

Ik heb even opgezocht over hoe het allemaal zo ver is gekomen. Ik moest vooral Russische bronnen raadplegen. Dat is wel vaker binnen de politieke kringen waarin Jan zich begeeft, het maakt de bronnen gelukkig wel een stuk betrouwbaarder.

Zo las ik dat in het jaar 0 van Jans jaartelling onze lieve heer en dag of zes druk bezig was geweest. Hij schiep Brabant, Deventer, Spangen en aan het einde van de zesde dag schijnt ie om zich heen gekeken te hebben terwijl ie hoofdschuddend bij zichzelf mompelde: ‘Dat ziet er niet best uit. ik ga morgen nog een dagje extra werken.’

Nou, en op die zevende dag heeft ie toen Jan geschapen. En is de jaartelling van onze Republiek Dordrecht begonnen. Omdat Jan in het begin nogal liep te jengelen over die republiek hebben ze ‘m toen eerst nog een tijdje in een ballenbak in de buurt van Sneek gelegd. Daar komt Jan nu nog steeds graag. na een tijdje mocht ie in de supportersbus, en daar zit ie nu nog steeds.

Vrijdag rijden we al hossend en republiek schreeuwend door het Brabantse land, op een of andere manier toch de perfecte provincie om Jans verjaardag te vieren. Toen Jan 65 werd, kwamen we er ook doorheen. Het schijnt dat ze toen tot het carnavalsfeest van het jaar erop zonder bier hebben gezeten, dus dat belooft wat!

Ik wens iedereen, en vooral Jan zelf natuurlijk, een heel mooi nieuw jaar in onze republiek toe. We drinken er een glaasje op, mét drie Brabantse punten erbij natuurlijk!

Emile

 

Dag Emile,

Ja, vrijdag wordt een heugelijke dag. Jan zeventig en het begin van onze opmars naar de vierde periodetitel. De laatste voorbereidingswedstrijd, tegen Roda JC, was wat dat betreft veelbelovend, al was het op het eind nog even billenknijpen. Het ‘Republiek Dorderecht!’ onder aanvoering van Jan was toen de beslissende factor om de driepunter binnen te slepen.

Jan is feitelijk gewoon als president geboren. Die vroege jaren ken jij beter dan ik, want jij leest vloeiend Russisch, maar ik kan mij Jan niet anders herinneren dan op de bok of op de bres. Heel vroeger, toen ik nog in het onderwijs werkte, was ik uiteraard lid van de vakbond. Ben ik trouwens nog steeds, alleen heet dat nu de ‘postaktieven’. Als er moest worden gestaakt of gedemonstreerd (sommige mensen denken dat die onderwijsstaking van afgelopen vrijdag de eerste was, maar wij deden dat met het hele onderwijs gewoon al in 1982, nog wel een week lang ook, maar dit terzijde), was Jan altijd de grote organisator. Hij regelde de inschrijvingen voor de bus naar het Malieveld en hij zat voorin de voorste bus om de weg en de toon aan te geven. ‘Republiek Dorderecht!’ maar dan in het vakbondst vertaald.

Zeventig! Nog even en je moet zeventig zijn om met pensioen te kunnen. Gelukkig geldt dat niet voor een president en wat mij betreft gaat Jan nog zeventig jaar door. Maakt hij misschien nog net het gereedkomen van het nieuwe stadion mee. We gaan het vieren, zingend door het Brabantse land, waar het leven goed is, maar waar de voetbalpunten toch maar liever niet moeten blijven hangen.

Het wordt een feestje, een feestje voor Jan. Van harte meneer de president, en een fijne, spannende wedstrijd!

Kees