Kees en Emile en de warme balletjes!

Kees Klok is schrijver, dichter en voormalig leraar, Emile van de Velde werkt in de journalistiek. Ze mijmeren regelmatig op deze plek over het wel en wee van FC Dordrecht, al sinds jaar en dag hun favoriete club. Emile geeft de spreekwoordelijke strakke voorzetten, Kees kopt ze meestal keihard in het net.

Hoi Kees

Grappig was dat, liep ik je zaterdagmiddag zomaar tegen het lijf op je vaste Dordtse terras. Niet heel erg onverwacht. Als jij er niet zit, is dat terras volgens mij niet eens open. Maar wel opvallend vond ik je uitbundigheid. Het was nog redelijk vroeg op de dag, dus ik denk dat je pas net aan het einde van je tweede, of misschien aan het begin van je derde, fles wijn was. En toch stond je al op tafel te springen en te dansen. ‘We hebben een punt, Emile’, kraaide je. ‘We hebben een punt! En het is nog niet eens oktober!’
‘Idioten ontloop je nergens’, zei een wijs man ooit..

Maar wel leuk om je zo vrolijk te zien. Is toch een wat fijner aanzicht dan het beeld van een briesende man op leeftijd die met schuim om de lippen het hek over wil om desnoods zelf de bal maar de goeie kant op te gaan trappen. Kortom, het gaat dus goed met onze club. Dat we onderaan staan, is slechts tijdelijk gezichtsbedrog. Een noodzakelijke fase in de opbouw richting de tweede periode. Een periode waarin de naam FC Dordrecht al voorzichtig met mooie bronzen lettertjes gegraveerd is.

Zaterdag vertelde je me dat je er deze week niet bij kunt zijn, je moest iets in de hoofdstad doen geloof ik. Zelf ben ik ook niet aan de Krommedijk. Ik moet naar de songfestivalstad, daar staan komend weekend nogal wat festivals gepland. Nu nog zonder struisvogelveren en dergelijke trouwens. Ik heb wel meteen de KNVB wat warme ballen gestuurd om te zorgen dat jij en ik binnenkort toch nog een keer naar FC Dordrecht-MVV kunnen. Eind oktober staat de wedstrijd dus nog een keer geprogrammeerd.

Wat zullen ze blij geweest zijn daar in Maastricht hè. Na al die maanden spanning was daar afgelopen week uiteindelijk toch het verlossende woord: Het werd zelfs live op tv bekendgemaakt. MVV mag in het bekertoernooi op bezoek bij FC Dordt! Nou, dat zoiets een boost oplevert voor de horeca op het Vrijthof kun je wel op je schapenkoppenvingertjes natellen! Dat tussen neus en lippen door óók nog eens duidelijk werd dat Maastricht verschoond blijft van het Songfestival zorgde helemaal voor extra vlaaienverkoop…

Op naar drie vlaaienpunten Kees, die ook best op wat kilometers afstand van onze vertrouwde tribuneplek gevierd kunnen worden.

Dat je maar weer op tafel mag dansen,

Emile

 

Dag Emile,

Gelukkig, eind oktober een herkansing om FC Dordrecht van MVV te zien winnen, want ik ben zaterdag inderdaad in de hoofdstad op een afspraak die al was gemaakt voor de voetbalbond op het idee kwam ons een keertje op zaterdag te laten spelen. Treurig, maar het is niet anders.

Ik wil je nergens van betichten, beste vriend, maar als je denkt mij op mijn stamterras op tafel te hebben zien dansen, dan moet je wel in vreugdevolle staat hebben verkeerd. Die ene punt die we voorlopig hebben (en inderdaad, nog voor oktober, eerder dan de eerste van het vorige seizoen) is daar een goede aanleiding voor, want zoals we vroeger, toen alles beter was, op school leerden dat een cent het begin van een miljoen is, zo is die ene punt het begin van een hele reeks punten die we nog gaan halen. Dat gaat ongetwijfeld leiden tot een periodetitel, dat heb je goed gezien, en wie weet wat daar dan weer van komt.

Moedig voorwaarts dus. De kinderziekten, die het begin van iedere competitie met zich meebrengt, zijn langzamerhand voorbij, alleen nog even de pechduivel afschieten en we zijn klaar voor de grote klim. Ik zie het helemaal voor me. Het grote vlaaienfeest op mijn stamterras. Weer eens iets anders dan poffertjes, hoewel die ook niet te versmaden zijn, vooral met rum. Dat is misschien een idee om de selectie extra te motiveren: na iedere driepunter op kosten van de baas pofferen bij Visser. Ik vrees, gezien het budget, alleen dat het halve porties worden.

Ik heb trouwens wel een beetje te doen met die Limburgers. Gaat het felbegeerde songfestival zomaar aan hun neus voorbij. Daar moet Claudio Braga de jongens toch even op wijzen, want we staan in zekere kringen bekend als een soort Jong Feyenoord en dat zal MVV aansporen tot een poging tot wraak. Die slaan we af, natuurlijk, maar je moet er wel rekening mee houden. Wij krijgen die festivalherrie ook nog eens min of meer om de hoek, bah, ik had het onze Limburgse vrienden graag gegund, net zoals ik FC Dordrecht de vlaaienpunten gun.

We gaan het zien, vanaf een afstand dit keer, het moet maar. Ik groet je vanaf mijn stamterrastafel!
Kees