Kees en Emile: Tweede periode, Excelsior-uit en Kees op groundhop-avontuur in Griekenland!

Kees Klok is schrijver, dichter en voormalig leraar, Emile van de Velde werkt in de journalistiek. Ze mijmeren regelmatig op deze plek over het wel en wee van FC Dordrecht, al sinds jaar en dag hun favoriete club. Emile geeft de spreekwoordelijke strakke voorzetten, Kees kopt ze meestal keihard in het net.

 

Hoi Kees!

Ik schrijf dit als ik net terug ben uit het mondaine Kralingen. Daar waar ze hun keeper Daamen noemen in plaats van kutwijf. En waar de trommel netjes stil blijft als de tegenstander beter is. We waren best een tijdje beter ook Kees. Maar zoals wel vaker gingen we terug naar huis met bloemen in plaats van punten. Met 3-2 verloren van Excelsior. Helaas. Vooraf had ik een nederlaag ingecalculeerd. Maar achteraf was het toch vooral doodzonde dat onze ploeg zichzelf niet bekroonde voor het alleszins aardige spel.
Want tja, we hoeven echt niet onderaan te blijven staan hoor. We hebben gewoon een leuk elftal. Met technisch vernuftige smaakmakers voorin die heus wel wat kunnen. Maar toch, dan moet je wel een keertje doorbijten tijdens het blaffen…

Dat laatste gaat ook vast nog wel gebeuren. Ik tel bijvoorbeeld zo al vier potentiële basisspelers die we zondag misten. Allemaal spelers uit de as van het elftal. En dan kan jij wel weer gaan strooien met wijsneuzerige uitdrukkingen als ‘as is verbande turf’, maar dat slaat in dit verband gewoon helemaal nergens op.

We zijn ondertussen wel begonnen aan de tweede periode van deze competitie. De periode die we gingen pakken, dacht ik in de vorige periode. En dat kan heus nog. Je mag één keer verliezen zeggen ze, en dan kun je nog periodekampioen worden. Dus daar rekenen we dan maar op.

Blijf vertrouwen houden, de ommekeer is niet ver weg!

En een fijne wedstrijd vrijdag,

Emile

 

Dag Emile,

Het wordt langzamerhand een soort patroon: voorstaan en dan toch verliezen, terwijl je helemaal niet onaardig speelt. De Engelsen zeggen dan dat je de ‘finishing touch’ mist. Dat gebeurt iets te vaak en dat is jammer, want zoals je zelf al zei, we hebben best een aardige ploeg. Als het nou eens niet te veel tegenzit met blessures of het dom tegen rood aanlopen, is er een kans op de periodetitel. Ik vind dat we die verdienen, maar mijn theorie is weleens anders dan de praktijk. Ik zou trouwens al blij zijn als we definitief van de bodem van de competitie vertrekken, want daar horen we echt niet.

Ik was onlangs even in Griekenland, op het eiland Skyros. Daar heet de lokale voetbalclub AO Skyros (AO is net zoiets als SC). Die speelt in wat bij ons de eerste klasse amateurs is. Niet slecht dus. In het weekend dat ik er was kwam AO Paralias Apollon (kijk, dat zijn nog eens namen) uit Kymi op het eiland Evia op bezoek. Die mensen moeten er wat voor doen, Emile, om een potje te voetballen. Op zaterdag over met een veerboot, logeren in een hotel, toevallig dat waar ik ook verbleef, dan op zondagmorgen spelen en vervolgens hup naar de veerboot om voor het einde van het weekeinde weer thuis te zijn. Dat is iets anders dan even met een bus op en neer naar Cambuur of een kwartiertje onderweg naar Woudenstein.

Je begrijpt, ik ben naar die wedstrijd gegaan. Gewoon met mijn FC Dordrecht-pet op in de spelersbus, die werd bestuurd door meneer de burgemeester, want zo gaat dat op een afgelegen Grieks eiland. Zie je het Wouter Kolff al doen? De Skyrianen kampten nogal met blessures, iemand was geschorst wegens een rode kaart, maar ze voetbalden heel enthousiast en deden hun stinkende best. Twee keer hadden ze pech en scoorde de tegenstander een frommeldoelpunt en daarna hing bij de scheids de kuif voor zijn ogen en werd een Skyriaans doelpunt afgekeurd. Leuke ploeg, best aardige wedstrijd en 0-2 verloren. Het gaf me een FC Dordrecht-gevoel. Vetrouwd gevoel hoor, maar daar wil ik vrijdag dus eens een keer vanaf.

Jij ook fijne wedstrijd,