Kees en Emile en het afgekeurde stadionplan

Kees Klok is schrijver, dichter en voormalig leraar, Emile van de Velde werkt in de journalistiek. Ze mijmeren regelmatig op deze plek over het wel en wee van FC Dordrecht, al sinds jaar en dag hun favoriete club. Emile geeft de spreekwoordelijke strakke voorzetten, Kees kopt ze meestal keihard in het net.

 

Hoi Kees

Heb je een beetje zin in vrijdag? Er speelt de laatste tijd weinig om blij van te worden bij onze club (behalve dan dat veldkampioenschap waar we het vorige keer al over hadden). Vorige week had ik enigszins gedeprimeerd best moeite met m’n motivatie.

Ik ben behoorlijk teleurgesteld over het gebrek aan steun van de gemeente. Heb jij enig idee waar dit Calimerogedrag van ‘laten we Dordt in vredesnaam niet te groot maken door te durven investeren’? Onze stad dreigt immers na de stadsdichter, een serieus intercitystation, een leuke dierentuin en het songfestival nu ook al zonder voetbalclub komen te zitten.

Tenminste, dat was de indruk die ik kreeg na het vastberaden en zéér kille ‘njet’ dat over een garantstelling voor wat verherbouw van ons stadionnetje werd uitgesproken. Het is om droevig van te worden Kees. Zó weinig empathie. Voor zó’n belangrijke blikvanger voor de stad….

Schandalig.

Je snapt dat ik wat humeurig ben over onze club. Van de resultaten op het veld wordt een Schapenkop ook al niet vrolijk. Al zit het natuurlijk ook niet mee. Zonder al die blessures, en al dat puntverlies, had je nu best wat hoger kunnen staan.

Nou ja, we hebben de veldencompetitie gewonnen, dat is mooi. En we hebben lekker bier, in flinke glazen. En op zich is het ook erg gezellig op de tribune (zeker als jij en ik weer eens komen).

Eigenlijk nog genoeg aanknopingspunten bedenk ik me nu.

Genoeg aanknopingspunten om vol optimisme naar het stadion te fietsen. Alsof we ooit eerder ons plezier hebben laten vergallen door geld, punten of overheid? Natuurlijk niet! Proost Kees. We worden kampioen!

Groet, Emile

 

Dag Emile,

We blijven als Dordtenaren natuurlijk zingen voor onze club. Deden veel meer Dordtenaren dat ook maar. Kennelijk is het voor een heleboel stadgenoten veel leuker om het stadion voorbij te scheuren richting Rotterdam om daar te gaan zingen. Dat mag natuurlijk, maar jammer is het wel. Als we iedere thuiswedstrijd een goed gevuld stadion hadden, zouden de kaarten bij de gemeente misschien iets anders zijn geschud.

We hebben ook niet zoveel om op het stadskantoor mee te pronken dit seizoen. Al die soms meer dan half lege tribunes en op het veld resultaten die bij lange na niet aan de verwachtingen voldoen, ook al hebben we op papier een sterkere selectie dan vorig jaar. Gelukkig dat we nog kans hebben op de beker. Laten we daar maar voor blijven duimen. Kunnen we toch Europa in.

Dat alles neemt niet weg dat de opstelling van de gemeente nogal bot is. Eerst zetten ze de club op het spoor dat leidde tot het laatste plan voor een vernieuwd stadion (ergens las ik in een krant dat de wethouder zelfs enthousiast mee vergaderde, al is dat voor rekening van die journalist) en dan zeg je: ‘Mooi jongens, jullie hebben keurig onze voorzet ingeschoten, zuiver doelpunt hoor, maar tellen doen we hem niet. Bekijk het verder maar.’ Dat noem je onbehoorlijk bestuur. Het is ook triest, want ondanks die veel te lege tribunes, komen er per wedstrijd toch meer mensen naar de Tempel der Beschaving dan zo’n beetje in een heel jaar naar het Energiehuis. Niets tegen het Energiehuis en de mooie dingen die daar gebeuren, maar FC Dordrecht (en in het algemeen de voetbalsport, kijk maar naar het drama Dubbeldam) is duidelijk het ondergeschoven kindje van de Dordtse politiek. Misschien moeten we maar eens goed kijken naar hoe de partijen in de raad zich opstellen tegen de tijd dat er weer verkiezingen zijn.

Zo, nu weer gewoon voetbal. Telstar, vrijdagavond. Altijd een leuke club om tegen te spelen en vooral van te winnen. Ik hoop op een frisse, vrolijke wedstrijd. Ik hoop ook dat het weer omslaat en dat de winterkou terugkeert waar hij hoort, in Rusland en niet op ons Eiland van Dordrecht. In ieder geval gaan we gewoon weer zingen. En we blijven lachen, Emile.

Prettige wedstrijd,
Kees