Kees en Emile “dispereren” niet!

Kees Klok is schrijver, dichter en voormalig leraar, Emile van de Velde werkt in de journalistiek. Ze mijmeren regelmatig op deze plek over het wel en wee van FC Dordrecht, al sinds jaar en dag hun favoriete club. Emile geeft de spreekwoordelijke strakke voorzetten, Kees kopt ze meestal keihard in het net.

 

Hoi Kees!

Ik kondig aan het begin van dit stukje maar meteen code rood op het gebied van spoiler alerts af: komende vrijdag pakt FC Dordt de eerste overwinning!

Kun jij vast even opdiepen wanneer de vorige zege voor onze club was? Mijn geheugen gaat zo ver niet terug, en jij bent van ons tweeën toch de jonge god.

Maar dat we vrijdag weer eens winnen, dát is zeker. We kunnen ons met het oog op vrijdag dus vast voorbereiden op een feestje. Laten we de QR-codes van onze stoeltjes vast uitwisselen voor het bestellen van drankjes! Hopelijk zit ik weer op stoel 30, de bestelcode daarvan kun je nog op mijn facebookpagina terugvinden.

Ik vond het trouwens een heerlijke avond vorige keer. Alle coronaspookbeelden bleken reuze mee te vallen. Ik zat heerlijk op m’n gemak, mijn biertjes werden bezorgd door een aardige ober en het was lekker rustig zonder dat gebruikelijke geschreeuw om me heen. Ik moest alleen even wennen aan die lui die ratels mee hadden genomen.

Een groot voordeel van vaste stoeltjes waar je op moet blijven zitten, is dat ik jou niet de hele tijd aan je jasje vast hoef te pakken als je weer eens het hek over dreigt te klimmen. ‘Ik ga zelf wel in de spits Emile, dan maak ik ‘m wel!’ Doodmoe werd ik er afgelopen jaren soms van. Maar niets daarvan in de pot tegen Excelsior. Zelfs toen we kansen bléven missen, hield je je rustig. Hou dit vol, Kees!

Dan het spel op het veld, schijnt ook belangrijk te zijn. Onze jongens hebben zich na vier wedstrijden alweer fijn in hun vertrouwde, warme comfort zone genesteld.

Onderaan dus.

Je weet dat ik het nooit zo heel erg vind als we laatste staan (ranglijsten zijn toch meer iets voor statistici). Ik ben opgegroeid in het Montessori-onderwijs, volgens de gedachte dat ieder mens zich in zijn eigen tempo ontwikkelt. Nou, dat kan zomaar ook voor de spelers van FC Dordrecht opgeld doen.

Niks aan de hand dus, we geven iedereen gewoon z’n eigen ruimte, en elke spelers mag scoren op het moment dat hij of zij zélf denkt daar klaar voor te zijn. Met stil gefluisterde aanmoedigingen, veel vertrouwen en een zorgvuldig geplaatste bemoedigende oogopslag, zal iedereen dit seizoen tot de bloei komen die in hem (of haar) zit. Komt allemaal goed. Let maar op.

Fijne wedstrijd vrijdag!

 

Emile

Dag Emile,

Jongen toch, code rood, nee toch! Ik krijg zo langzamerhand het heen en weer van die kleurencodes, dus houd ik me voorlopig maar kleurendoof. Ik ben wat in een recalcitrante bui en blijf daarom maar een beetje hangen in de zoete herinneringen van heel lang geleden, met een bus, toespraken en gejuich op het Statenplein. Als halve digibeet krijg ik vlekken in mijn nek van al dat gedoe met reserveren, QR-codes en op je plek blijven zitten. Ja, de club heeft het goed georganiseerd, geheel volgens de regels, maar ik wil gewoon naar dat loket, even een treetje bier halen voor de boys en girls, een loopje in de hoop dat net op dat ogenblik het winnende doelpunt wordt gescoord (door ons dan), dat ik dan thuis in de herhaling nog eens rustig kan bewonderen.

Als kleuter heb ik ook op een Montessorischool gezeten, een mooi systeem. Ieder op zijn eigen tempo, maar het moet op een gegeven ogenblik wel een team worden en dat vereist enig geduld. Ik ben niet zo’n waaghals als jij, dus ik voorspel niet dat we vrijdag gaan winnen, al is die kans heel behoorlijk, maar ik ben niet pessimistisch over de resultaten in de toekomst. Max Verstappen heeft ook weleens een moeilijke start en eindigt dan toch ergens bovenaan. Kop op dus. Zoals trainer Harry onlangs op de buis zei (als ik het goed hoorde): ‘Het komt wel goed.’

Nog even over het veld dus: afgelopen vrijdag volgde ik de uitwedstrijd in de businessclub, een prima initiatief van de supportersvereniging. Ik vond het aanvankelijk lekker gaan, tot die strafschop en een paar seconde daarna de tweede tegentreffer. Een soort knock out, maar de selectie verzonk niet in een hopeloze dip, al was het scorend vermogen onder de maat. Ik zie FC Dordrecht beetje bij beetje groeien. Wie weet, Emile, kunnen we zomaar weer een periodetitel winnen. Dus: ‘Dispereert niet, ontsiet uwe vyanden niet, daer en is ter werelt niet dat ons can hinderen….’ Als je me zonder te Googelen kunt vertellen wie dat zei, heb je een licht alcoholische versnapering verdient.

Fijne wedstrijd!