Kees en Emile en de heiligverklaring!

Kees Klok is schrijver, dichter en voormalig leraar, Emile van de Velde werkt in de journalistiek. Ze mijmeren regelmatig op deze plek over het wel en wee van FC Dordrecht, al sinds jaar en dag hun favoriete club. Emile geeft de spreekwoordelijke strakke voorzetten, Kees kopt ze meestal keihard in het net.

 

Ha die Kees!

Ik schrijf dit op dinsdag, traditioneel de dag waarop jouw eigen Kees Klok FanClub dienst houdt. Toevalligerwijs schuif ik daar vanavond aan, hoewel ik me gewoonlijk verre houd van heiligverklaringen en dweperij. Zeker als het om jou gaat. Jij bent tenslotte ook slechts een eenvoudige sterveling die nota bene een favoriete club heeft met één van de allerslechtste elftallen die Nederland rijk is.

Mijn God (euh, Kees bedoel ik), wat is het fijn voor die jongens van ons dat er geen publiek bij de wedstrijd in Oss mocht zijn zeg…
Misschien is het voorlopig maar beter, dat wat minder mensen getuige zijn van onze wedstrijden. Misschien is het goed om ze in de luwte te laten. En misschien is het ook wel verstandig als Fox een tijdje stopt met de tv-uitzendingen. Laat onze dolende Schapenkoppen maar even in absolute anonimiteit hun weg zoeken. Zodat ze straks, ooit, aan een kolkende, virusvrije, Krommedijk plots als een ingespeelde woeste meute een succesvolle tweede competitiehelft indenderen. Onder de bezielende leiding van herder Van den Ham.

Misschien moet Harry dreigen zijn baard af te scheren bij een periodetitel, dat dat helpt. Of anders wordt het wellicht tijd dat jij met strafregels dreigt bij een nieuwe wanprestatie. Ik weet nog dat je dat weleens bij je oud-leerling Ilias Haddad deed, bij corners: ‘Ilias, wegkoppen die bal of anders strafregels!’ Dat had verbazingwekkend veel succes.

Maar genoeg gezeverd weer. Zondag gaan we (overdrachtelijk dan hè, want we mogen er natuurlijk niet écht heen) met de borst vooruit richting Friesland voor een potje bij Cambuur. En de zondag erna komt dat gekke Almere (echt hè, een club uit een stad die pas nog water was) naar Dordt. Twee keer op de dag des Heren. De dag dat mensen elkaar, samengepropt in geloofshuizen, psalmen vol virussen toezingen om jouw plaatsvervanger in de hemel te eren. Praat jij even met die plaatsvervanger, Kees? Dan worden dat twee zondagse driepunters!

Geloofd zij Klok, en de groeten.

Emile

 

Dag Emile,

Het is bij jou wel ‘hemelhoog juichend ten dode bedroefd’ zoals ze in Duitsland zeggen. Treurnis om het inderdaad bedroevend slechte spel van maandagavond en daarna verwachten dat ik het even oplos, zodat we over twee wedstrijden zo’n beetje in de top van de competitie staan. Wel goed van je, dat geloof in de kracht van strafregels. Bij mij hebben die eerlijk gezegd nooit geholpen. Jaartallen uit je hoofd leren is een beter middel. Kun je nu en dan nog eens een pubquiz mee winnen, wanneer die ooit weer een keer zullen zijn toegestaan.

De selectie zit nog niet goed in zijn vel, zullen we maar zeggen. Daar zijn wel verzachtende omstandigheden voor, zoals de coronacrisis. Al die regels en regeltjes, daar raakt een beetje mens toch van uit balans? En dan ook nog moeten spelen zonder publiek. Jij ziet dat als remedie tegen het slechte spel van maandag, ik denk dat ze dan net zo goed met een vergiet op hun hoofd kunnen gaan spelen, dat helpt overal tegen, vraag het maar aan het spaghettimonster. Ik vind die maatregel trouwens nogal onterecht als je nagaat hoeveel moeite er is gedaan om het stadion ‘coronaproef’ te maken. Het zal weinig helpen tegen het virus en je demotiveert mensen eerder om zich aan de regels te houden, dan dat je ze daarin stimuleert. Ik vind het allemaal nogal bizar.

Ik denk dat Dordt nog even tijd nodig heeft om op stoom te komen. Misschien gebeurt dat wel via een tweede Wonder van Leeuwarden, een overwinning na eerst een hopeloos lijkende achterstand. Dat zou mooi zijn, maar even wat anders: we hebben toch de afspraak dat we elkaar alleen bij thuiswedstrijden schrijven? Nu ja, voor deze keer dan.

Evengoed een fijne wedstrijd, ook al is het tandenknarsend thuis voor de buis.

Hartelijke groet,

Kees