Kees en Emile: Helmond Sport thuis!

Kees Klok is schrijver, dichter en voormalig leraar, Emile van de Velde werkt in de journalistiek. Ze mijmeren regelmatig op deze plek over het wel en wee van FC Dordrecht, al sinds jaar en dag hun favoriete club. Emile geeft de spreekwoordelijke strakke voorzetten, Kees kopt ze meestal keihard in het net.

 

Hoi Kees!

Hoe vergaat het jou de laatste weken? Merk je ook meer geroezemoes om je heen? Krijg je ook het gevoel dat mensen je vaker aanspreken over je cluppie? Een beetje als toen, in die tijd dat we voor de laatste keer plek vrij moesten maken in de prijzenkast voor bronzen stieren? Leuk hoor dat de mensen nu over voetbal tegen je praten zonder een meewarig glimlachje rond de mond, en zonder flauwe grap. Het is fijn als puzzelstukjes meer dan stukjes blijken te zijn. Als ze zich opeens vormen tot één geheel. Als je club steeds ietsje eerder te zien is in dat ellenlange samenvattingenprogramma op Veronica. Maar het is nog maar een begin. Hoop ik.

Eén zwaluw maakt nog geen stier, dat weten we allemaal. En drie zwaluwen nog steeds niet. Maar langzamerhand wordt de cynicus achterin mijn hoofd (‘eerst maar eens zien hoe lang al die hosanna dit keer duurt.’) steeds stiller. Kruipt die enge zeikstem steeds verder weg en wordt ie steeds meer overstemd door een hoopvol stemmetje, een paar octaafjes hoger. Stel nou…stel nou…dat we vrijdag tegen Helmond Sport wéér winnen…

Dan staat er volgende week in Volendam een echte periodetopper op het programma! Maar laten we niet te veel jinxen. Rustig blijven Kees, adem in, adem uit.

Groet, Emile

 

Dag Emile,

De dagen worden langzamerhand langer, maar zwaluwen heb ik nog niet gezien. Ik bedoel, het gaat op het ogenblik flink de goede kant op met FC Dordrecht, mogen we de selectie en de technische staf best mee complimenteren, maar behaalde resultaten in het verleden, geven geen garantie voor de toekomst. Je kent het wel: vierkante bal, wind tegen, scheidsrechter die bril thuis heeft gelaten… Met andere woorden: goed spelen is een ding, maar je moet ook een beetje het geluk aan je kant hebben. Nu, er wordt lekker gespeeld en het geluk lijkt ook aan Dordtse kant te verkeren, maar eerst die stier in handen hebben en dan geloven!

Neemt niet weg dat ik tegenwoordig met een prima humeur naar de Krommedijk fiets. Laten we maar lekker zo doorgaan. Er mogen wat mij betreft veel meer Dordtenaren en bewoners van wijde omstreken ons voorbeeld volgen. Ik ben het helemaal eens met Frank Berkhouts oproep in de krant om massaal naar het stadion te komen. Aan de andere kant kan ik wel begrijpen dat sommige mensen weleens verstek laten gaan. Ik vind die ijzige rotkou soms ook een bezwaar, mijn gezondheid kan dat, zeker nu de griep heerst, niet altijd hebben en het zou mij een lief ding zijn als de winterstop een stuk langer duurde. Kunnen we ook lekker lang doorspelen in mei, of wat mij betreft juni.

Ik heb je al een keer gezegd dat ik van de partij ben in Volendam. Natuurlijk wil ik op de foto met een palingbroek aan en zo’n knullig petje op, maar vooral hoop ik op een topduel, dat uiteraard door Dordt moet worden gewonnen. Laten we alleen de huid niet verkopen voor we de beer geschoten hebben. Eerst nog zien te winnen van onze geëerde gasten van vrijdagavond. Die staan een stukje lager in de ranglijst, maar dat kan tot onderschatting leiden. Winnen van de koploper is zo ongeveer een Dordtse traditie geworden, maar ook tegen lager geplaatsten moeten we op het scherpst van de snede voetballen. En de pechduivel van de lat af houden, natuurlijk.

Fijne wedstrijd!

Kees