Kees en Emile: Helmond Sport thuis

Kees Klok is schrijver, dichter en voormalig leraar, Emile van de Velde werkt in de journalistiek. Ze mijmeren regelmatig op deze plek over het wel en wee van FC Dordrecht, al sinds jaar en dag hun favoriete club. Emile geeft de spreekwoordelijke strakke voorzetten, Kees kopt ze meestal keihard in het net.

 

Hoi Kees!

Gaat alles goed met je? Ik zat afgelopen weekend Studio Sport te kijken, je weel wel: naar die Mickey Mouse-league met Emmen en Fortuna Sittard en zo, en ik dacht: ‘Fijn zeg, volgende week begint het echte voetbal weer!’

En nu is het alweer zo ver! Vrijdag speelt FC Dordrecht in de sterkste competitie van het land, thuis aan de Krommedijk tegen Helmond Sport. En om te vieren dat onze divisie sterker dan ooit is, hebben we zelfs een nieuwe naam: de Keuken Kampioen Competitie. Prachtige naam als je het mij vraagt. De vorige hoofdsponsor was immers een biermerk en je weet dat ik meer van lekker kokkerellen in de keuken hou, dan van alcohol. Ik vraag me wel af wat we dit jaar kunnen winnen. Afgelopen jaren waren dat bronzen en gouden stieren, vernoemd naar de stier in het logo van Jupiler. Maar nu? De Bronzen Koekenpan voor een periodetitel? De Gouden Magnetron voor de kampioen? Weet jij het?

En er is nog meer veranderd. We spelen dit seizoen verdorie op natuurgras, népkunstgras! Ik vrees nu al voor de stank die dat gaat geven, en voor het ongedierte die dat gras aantrekt, de konijnen, de mollen, de sprinkhanenplagen…  Vergeet niet, beste Kees, dat we onze grootste successen afgelopen jaren op kunstgras hebben geboekt. Verschillende Bronzen Stieren (daar heb je ze weer), een promotie, een prachtige ontsnapping aan degradatie. Allemaal op rubber hè! En dan heb ik het nog niet eens over die keer dat jij zelf in de spits wilde gaan spelen en probeerde over het hek te klimmen; je viel zo van het hek lekker zacht op ons kunstgrasveld. Voortaan val je dus in de modder…  Zó jammer dat dat rubber geen afscheidswedstrijd heeft gekregen.

Maar goed, vrolijker zaken nu. Het is heerlijk voetbalweer en we gaan weer beginnen. Ik hoop op goed bezette tribunes. En ook dáár heb ik m’n ideeën over! Ik vernam via social media het gerucht dat jij van die mooie benen hebt. Diverse vrouwen hadden het erover. En nu dacht ik: om nou eens wat meer vrouwen naar de wedstrijden te lokken, ben jij bereid voortaan in korte broek te komen?

Laat het me maar weten, fijne wedstrijd en hup Dordt!

Ps. Er speelt dit seizoen een Griek in onze ploeg, Savvas Mourgos. Kun jij als deskundige vertellen hoe je ‘Kom op Savvas, laat ons juichen!’ in zijn moedertaal roept? Graag fonetisch.

Groet, Emile

 

Dag Emile,

Hè, hè, eindelijk kan het seizoen beginnen, na een aantal oefenwedstrijden die, op een enkele na, hoop geven voor de toekomst. Een periodetitel zit er wel in, denk ik, alleen of het een koekenpan, een magnetron, een bronzen deegroller of een dito kaasschaaf wordt, is nog een mysterie. Die kaasschaaf past wel het beste bij het Dordtse budget, denk ik. De naam Keuken Kampioen Competitie vind ik niet zo lekker bekken, hoor. Hopelijk is de leverancier van mijn nieuwe keuken, nu ja, nieuw, hij is inmiddels dertig jaar oud, niet bij die organisatie aangesloten, want dat was veel uiterlijke schijn (fineertje hier, fineertje daar), maar het echte werk, het aansluiten van toestellen en leidingen, heb ik achteraf door een bevriend loodgieter moeten laten overdoen. Mijn advocaat is er wel rijk van geworden, misschien moet ik hem eens op onze businessclub attenderen.

Hoe dan ook, je hebt gelijk, het is de sterkste competitie sinds jaren, dus de selectie mag de borst natmaken. Een hele opgave in tijden van droogte. Ik heb het nieuwe gras nog niet mogen bewonderen en ik had eigenlijk niet veel tegen het kunstgras, maar wij staan op Noord natuurlijk een eindje van de mat af. Bij Oranje Wit – FC Dordrecht hing ik langs de lijn met mijn neus zo’n beetje boven het kunstgras. Het stonk alsof ze bij de KwikFit de boel drie maanden niet hadden gelucht. Ik heb toch liever een natuurlijk geurtje, al vrees jij voor stankoverlast, en die prachtwedstrijd van 18 februari 1982 tegen Ajax, toen Hakim Braham Cruijff te slim af was, werd gewoon nog op echt gras gespeeld. Bovendien is het leuker voor de konijnen, maar dan moet de boel wel sappig groen blijven. Weet jij of die fonteinen langs het veld er nog zijn? Ach, dat merken we vrijdagavond vanzelf wel.

Even Griekse les, op jouw veler verzoek. Dan roep je: Èlla Sávva, as xepásame se zitokravgés! Ga maar vast oefenen. Ik vond hem in ieder geval wel lekker spelen tegen Oranje Wit.

Je hebt gelijk, ik heb heel mooie benen volgens enkele dames die het weten kunnen, maar verder is dat een goed bewaard geheim. Als de temperatuur boven de 35 graden komt wil ik een enkele maal een korte broek aantrekken, maar meestal ben ik van de bedekking. Daarmee kun je ook over de hekken, maar daar word ik dan weer in belemmerd door mijn hoogtevrees. Altijd wat dus. We kunnen beter van de wedstrijd gaan genieten.

Veel plezier vrijdag, en heel hard Grieks juichen!

Kees