Vanaf de zijlijn: Terugblik
Elisa Kuster komt haar hele leven al bij FC Dordrecht. Mist vrijwel geen wedstrijd en nam vroeger nog wel eens de telefoon op bij de club vanuit een bouwkeet. Kan vanaf haar plekje op Noord net over het hek kijken en ziet daarom FC Dordrecht soms net even anders dan de rest.
De winterstop is ingegaan, het (tussen)jaar 2019 kan net als de T-shirts en korte broeken worden opgeborgen achter slot en grendel. De eerste helft van het seizoen heeft vooralsnog niet meer gebracht dan dat sommige zurige mensen wel eens zeggen: “Het is niks, het was niks en het gaat nooit wat worden.” Wat je zegt ben je zelf, denk ik dan. Als het komt op een wedstrijdje negatief zijn kunnen we als Dordt supporter met twee vingers in de neus winnen hoor. Alleen zijn we uitgesloten van deelname, we hebben namelijk iets wat op de dopinglijst staat: hoop op betere tijden.
Was 2019 nou echt zo’n vreselijk jaar? Dat valt best mee, zo wonnen we onder andere in Leeuwarden, bijna in Kerkrade en het lukte weer in Enschede. De supporters die meegereisd waren kunnen nog jaren teren op deze wedstrijd. Het imposante stadion waar 27.000 Twente fans dachten even dat schaapje te kunnen wassen. Het deed me denken aan de play-off wedstrijd tegen Cambuur dat als een formaliteit werd gezien na de 4-1 winst op de Krommedijk. Die warme deken van onderschatting die we zomaar van ons afgooiden om de winst juichend te omarmen. Na afloop hadden we allemaal dezelfde blik in onze ogen, niemand kon ons iets maken. Elke overwinning maakt ons allemaal een trotse supporter. Net als een nederlaag ons ook allemaal samenvoegt tot één stuk klaagzang op repeat, laat ik de dingen niet mooier maken dan ze zijn. Tegenslag is net zo goed een bindmiddel, we kunnen uren praten over waar het fout gaat en hoe het beter kan. Zolang we het er nog over hebben doet het ertoe. Je moet er toch niet aan denken dat we helemaal geen FC hebben, weet je hoeveel stiltes er dan vallen?
Het jaar 2020 staat al op ons te wachten wanneer we de deur van 2019 dicht smijten. We hebben afgelopen jaar gelachen, gehuild, we hebben dierbare supporters verloren en er zijn nieuwe supporters geboren. Elke overwinning is een triomf op een verlies.
We staan op niemands favorietenlijstje, we hebben een stadion die nog steeds niet vervangen mag worden maar we weten dat er slechts een klein vonkje nodig is om de motor te laten draaien. Laten we tijdens de winterstop dat vonkje koesteren en opstoken, krijg je het ook nog eens warm van.
