Kees en Emile: RKC thuis!

Kees Klok is schrijver, dichter en voormalig leraar, Emile van de Velde werkt in de journalistiek. Ze mijmeren regelmatig op deze plek over het wel en wee van FC Dordrecht, al sinds jaar en dag hun favoriete club. Emile geeft de spreekwoordelijke strakke voorzetten, Kees kopt ze meestal keihard in het net.

Hoi Kees

Normaal geef ik je alleen geschreven voorzetten aan de vooravond van vrijdagse thuiswedstrijden. Nu spelen we komende vrijdag uit, bij De Graafschap. Maar omdat meteen de maandag erna RKC Waalwijk op bezoek komt, dacht ik er toch maar eentje je kant op te slingeren.

Op het moment van schrijven zijn er nog twee wedstrijden te gaan in de derde periode, en weet ik nog niet hoe we er precies voorstaan als we richting Doetinchem reizen. Maar ik weet wel dat je onze huidige ploeg nooit zomaar moet afschrijven.Hoe klein de kans ook is…

Kijk je weleens van die avonturenfilms waarin de hoofdpersonen opeens een vliegende, vuurspuwende draak op zich af zien komen? Meestal heeft de held nog precies één pijl voor zijn boog over en roept zijn hulpje bevreesd: ‘Oeh, er is maar een kans van één op een miljoen dat we dit nog overleven.’Je weet hoe dat soort scènes aflopen hè, die ene pijl gaat altijd raak. Zo zie ik ongeveer de kans op een periodetitel.

De kans op de play-offs is veel groter, dat moet zelfs een willekeurig hulpje in een willekeurige avonturenfilm met een willekeurige boogschutter en draak toegeven. We moeten in de top tien eindigen om strakkies in ons zomerhemd in het zonnetje tegen pakweg Sparta om promotie te spelen.

Nou, dat zie ik wel zitten!

Groet, Emile

Dag Emile,

Ik ben wel benieuwd naar hoe het in Doetinchem zal gaan. Vrijdagavond weten we het. Als er wordt gewonnen is die heel kleine kans ietsje groter, maar ik geloof niet dat we nog echt op die stier moeten rekenen. Geeft niet, als er maar leuk gevoetbald wordt en er komt nog een vierde periode. De play-offs zie ik wel zitten. Ik denk nog met veel plezier terug aan de promotiewedstrijd tegen Sparta, toen we toch een beetje tegen onze traditioneel wat pessimistische, Dordtse verwachtingen in, ineens de Eredivisie in tuimelden.

Het was toen ook prachtig weer, in tegenstelling tot de afgelopen wedstrijd. Je moet het me maar niet kwalijk nemen dat ik er toch weer even over begin, maar voetballen onder nul vind ik volkomen k#t. Sport is niet alleen een kwestie van tegen wil en dank en onder de vreselijkste omstandigheden toch presteren, sport is, zeker voor het publiek, ook een vorm van vermaak en dan kun je wel onder drie lagen thermisch ondergoed en twee FC Dordrecht-mutsen grijnzend een selfie maken en zeggen dat het zo leuk is op de zuidpool, maar ik vind het van de gekke dat er bij zulke temperaturen en zeker met zo’n wind wordt gespeeld. Vooral als toch al de helft van je publiek zwetend met griep onder de wol ligt. Ik vraag me af wat de Arbo-dienst over zo’n wedstrijd te zeggen heeft, of vallen beroepsvoetballers buiten de wet?

Zo, dat ben ik even kwijt. Ondertussen is de zon gaan schijnen, hebben de temperaturen zich in positieve zin meer dan verdubbeld en is mijn ellendig hoestje zienderogen aan het afnemen. Ik ben er dus weer helemaal klaar voor en ik hoop dat dat ook voor de selectie geldt, want en op vrijdag en op maandag moeten spelen is geen sinecure. Ik zag trouwens dat FC Dordrecht – Go Ahead Eagles op een zondagmiddag wordt gespeeld. Eindelijk weer eens voetbal op een dag en een tijdstip waarop het toch het leukst is. De vrijdagavonden vind ik niet ideaal, ik moet zelf ook weleens ergens optreden en dan mis ik de wedstrijd weer, maar de maandagavonden zijn een verschrikking. Behalve als het straks zomerweer is en als wij komende maandag dik winnen.

Fijne wedstrijd, Emile, en moedig voorwaarts!

Kees